من مطلب زیر رو توی (( یادداشتهای یک برنامه نویس delphiassistant)) مدیر کل سایت برنامه نویس خوندم. به نظرم جالب اومد. دیدم بد نیست شما هم بخونید:

توی کشوری،یه پادشاهی زندگی میکرد که خیلی مغرور ولی عاقل بود. یه روز برای پادشاه یه انگشتر به عنوان هدیه آوردند ولی رو نگین انگشتر چیزی ننوشته بود و خیلی ساده بود. شاه پرسید این چرا این قدر ساده است ؟ و چرا چیزی روی آن نوشته نشده است؟
فردی که آن انگشتر را آوره بود گفت: من این را آورده ام تا شما هر آنچه که میخواهید روی آن بنویسید.

شاه به فکر فرو رفت که چه چیزی بنویسد که لایق شاه باشد. و چه جمله ای به او پند میدهد؟ همه وزیران را صدا زد و گفت:

ادامه مطلب...

وقتی به وبلاگم سر می زنم می بینم که خیلی خشک و بی روحه، و با اینکه خودم خیلی به موسیقی و شعر علاقه دارم دیدم خالی از لطفه که نخواهم توی وبلاگم مطالبی رو در این خصوص نذارم. از کلیه عزیزان معذرت خواهی می کنم که وبلاگم دیگه قاط زد.
یادش به خیر دی ماه سال گذشته (الان سال 1388) یک دوره آموزشی یک هفته ای چالوس بودم. خوب خیلی خوش گذشت. البته خیلی کمشه!. در اونجا یکی از همکارانم یک کلیپ از محسن نامجو به من داد، با عنوان ترنج. این آهنگ خیلی من رو گرفت و بعد از اون بود که تصمیم گرفتم تمام آلبومهای نامجو رو جمع کنم. اما هیچکدام از آهنگهای دیگه اش روی من تاثیری که ترنج داشت، نداشتند. از قضا روزی به یکی از دوستانم گفتم اگر آهنگی از نامجو پیدا کردی برام بیار. یه شب به من گفت که فلشت رو بده یکی از دوستانم یک آلبوم کامل از نامجو داره. رفت و اورد. بگذریم که ناخواسته زدم کل آهنگهای نامجو پاک شد. اما دیدم توی فلشم یک پوشه اضافه شده با عنوان:"پنجاه و سه ترانه عاشقانه". بعد از جستجو در اینترنت متوجه شدم که شعرهای آقای شمس لنگرودی است. خیلی خوشم اومد و تحقیق در مورد ایشان انجام دادم.جالب بدونید که این 53 ترانه رو خودشون دکلمه کرده اند و موسیقی اون نیز ساخته آقای محمد فرمانیان است.

                                               

محمد شمس لنگرودی (زاده 26 آبان 1329) شاعر معاصر ایرانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران است. او فرزند آیت الله جعفر شمس لنگرودی است که مدت 25 سال امامت جمعه لنگرود را بر عهده داشت. وی استاد دانشگاه بوده و تاریخ هنر درس می‌دهد، و به همراه حافظ موسوی و شهاب مقربین مدیر انتشارات آهنگ دیگر می‌باشد. وبلاگ اخصاصی آقای شمس لنگرودی.
خوب شعر رو اوردم رو کاغذ(البته کاغذ برنامه نویسها یا وبلاگ نویسها میدونید چیه که؟)
شاید شما هم بخواهید قسمتهایی یا تمامی مجموعه "پنجاه و سه ترانه عاشقانه" را بخوانید. این پنجاه و سه ترانه عاشقانه را تقدیم می کنم به تمام کسانی که در دوستشون دارم. راستی اگر دیدید پاراگراف بندی اون دقیق نیست یا غلط املایی داره به بزرگی خودتون من رو ببخشید. راستی نظر یادتون نره خواهشاً.

بر نمی گردند شعرها
به خانه نمی روند
            تا برگردی و دست تکان دهی

روبانهای سفید را در کف شعرها ببین
            که چگونه در باران می لرزند
روبانهای سفید پیچیده بر گل سرخهای بی تاب را ببین

بر نمی گردند شعرها، پراکنده نمی شوند
به انتظار تو در بارانی ایستاده اند
و به لبخندی، به تکان دستی دلخوشند
ادامه مطلب...